مقدمه

مقدمه
اداره دانشگاهها به شيوه متمركز پس از چندين سال نشان دادكه موسسات علمي و پژوهش با توجه به اهداف و ساختار خويش نيازبه عدم تمركز دارند تا با بر خورداري از اختيارات بيشتر زمينه هاي استقلال دانشگاهها را فراهم سازندوبا ايجاد محيطي خلاق وپويا موانع وسازوكارهاي بروكراسي اداري را كنار زده و تنگ نظري هاي حاكم بر نظام ديوانسالاري دانشگاهها راكاهش دهند و آنها را براي مقابله با مشكلات هزاره سوم جهت توليد انبوه دانش، ديدگاههاي جديد و پژوهشهاي بنيادي و كاربردي آماده سازند از اين رو در سال1367 قانون تشكيل هياتهاي امناي دانشگاهها و موسسات آموزش عالي و پژوهشي به تصويب شوراي عالي انقلاب فرهنگي رسيد
هدف از ايجاد چنين نهادي استقرار يك مرجع توانا در راس هرم سازماني دانشگاهها و موسسات آموزش عالي بود تا با توجه به ويژگي هاي خاص اين موسسات و ايجاد برنامه هايي نوين مبتني بر خلاقيت و نوآوري منجر به مسئوليت پذيري و پاسخگويي بيشتر به نيازهاي جامعه شود.
قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران زمينه قانوني استقلال دانشگاهها را فراهم ساخت كه اميد است با درايت و انجام امور كارشناسي اين مهم تحقق يابد.
تاریخچه
هيات امنا, براي اولين بار در ايران در اساسنامه دانشگاه شهيد بهشتي (ملي سابق) مصوب 1339 به عنوان ركن اول دانشگاه مطرح شد. اما اولين دانشگاهي كه داراي هيات امنا شد, دانشگاه شيراز (پهلوي سابق) است. براساس قانون تاسيس اين دانشگاه كه در سال 1343 به تصويب رسيد, هيات امنا نماينده قانوني دانشگاه بود و كليه امور علمي, فني, آموزشي, مالي, اداري و استخدامي دانشگاه نيز زير نظر آن اداره مي‌شد.
قانون تشكيل و اختيارات هيات امناي دانشگاه تهران در سال 1346 براي فراهم كردن تسهيلات لازم در امور اداري, مالي, سازماني و استخدامي اين دانشگاه به تصويب رسيد. اعضاي هيات امناي دانشگاه تهران عبارت بودند از: نخست وزير, وزير دربار, وزير آموزش و پرورش, وزير دارايي, مديرعامل شركت ملي نفت ايران, رئيس دانشگاه تهران, مديرعامل سازمان برنامه, دبيركل سازمان امور اداري و استخدامي كشور و 7 نفر از شخصيتهاي فرهنگي, دانشگاهي و اقتصادي كشور كه به پيشنهاد وزير آموزش و پرورش و تصويب هيات دولت منصوب مي‌شدند.
در سال 1350, قانون هياتهاي امناي موسسات عالي علمي- دولتي به تصويب مجالس وقت رسيد و براساس اين قانون, دانشگاهها موظف شدند كه هيات امناي مستقلي تشكيل دهند. هدف از اين قانون ايجاد هماهنگي و يكپارچگي بيشتر ميان همه دانشگاهها و موسسات آموزش عالي بود.
در سال 1353, قانون اصلاح پاره‌اي از مواد قانون هياتهاي امناي موسسات عالي علمي- دولتي در مجالس وقت به تصويب رسيد. بر طبق اين قانون وزارت علوم و آموزش عالي مكلف شد كه براي هر يك از دانشگاههاي دولتي و غيردولتي و موسسات آموزش عالي و پژوهشي دولتي, هيات امنايي با تركيب و وظايف يكسان و طبق مقررات مربوطه تشكيل دهد.
بعد از پيروزي انقلاب اسلامي به استناد لايحه قانوني انحلال هيات هاي امناي دانشگاهها و موسسات آموزش عالي و پژوهشي اعم از دولتي و غير دولتي وخصوصي مصوب13/12/1357 2وظايف واختيارات هياتهاي امناي كليه دانشگاه ها وموسسات آموزش عالي منحل ووظايف و اختيارات هياتهاي امناي كليه دانشگاهها و موسسات آموزش عالي طبق همين قانون به هيات 3 نفري جانشين هيات هاي امنا واگذار شد
تاریخچه هیئت امنا دانشگاه علوم پزشکی گناباد
تاریخچه هیئت امناء دانشگاه علوم پزشکی گناباد

-    تا سال 1382 هیئت امناء دانشگاه های علوم پزشکی شمال شرق کشور شامل دانشگاهها و   دانشکده های مشهد – بیرجند – گناباد و سبزوار به صورت مشترک تشکیل می شد


-    در سال 1383 اولین جلسه هیئت امناء مشترک دانشکده های گناباد و سبزوار در مورخ 22/9/83 تشکیل گردید


-    در سال 1391 هیئت امناء دانشگاه علوم پزشکی گناباد مستقل گردید و اولین جلسه در مورخ 10/7/1391 برگزار گردید .