احکام شرعی ویژه بیماران

احکام شرعی ویژه بیماران
طهارت:
مریض یا کسی که به عللی نتواند بعد از بول خود را با آب بشوید اگر با پارچه ای تمیز نماید می تواند نماز بخواند .
اگر در بدن یا لباس نمازگزاران زخم یا جراحت باشد اگر عوض کردن و آب کشیدن آن برای او سخت است می تواند با آن نماز بخواند .
وضو جبیره :
به چیزی که با آن زخم و شکستگی را مبندند و دوایی که روی زخم و مانند آن می گذارند « جبیره » گفته می شود .
اگر روی زخم باز است و آب برای آن ضرر ندارد باید به طور معمول وضو گرفت .
اگر روی زخم باز است و آب برای آن ضرر دارد باید اطراف زخم را بشوئید و اگر ممکن باشد دست بر روی آن بکشید و اگرممکن نباشد پارچه پاکی روی آن ( زخم ) بگذارید و روی آن دست بکشید .
اگر روی پاها و جلوی سرزخم باشد و نمی توان روی آن را مسح کرد ، اگر می تواند پارچه ای « پاک » روی آنها بگذارد و روی آن را مسح کنند و سپس بنا به احتیاط واجب تیمم هم بکند .
اگر امکان گذاردن پارچه « روی زخم جلو سر و روی پاها » نباشد ، در این صورت باید به جای وضو تیمم کند وبهتر است یک وضو بدون مسح بگیرد .
هر گاه اعضاء وضو زخم باشد و روی آنها هم بسته باشد ، اگر باز کردن روی زخم امکان دارد ، زحمت و ضررهم ندارد باید روی زخم را بازکرد و وضو گرفت .
به هنگام وضو اگر روی زخمی را نمی شود باز کرد اگر جبیره روی زخم پاک است و رساندن آب از روی جبیره به زخم ممکن بود و زحمت ندارد باید آب را به زخم برساند .
غسل و تیمم جبیره ای :
کسی که غسل واجب دارد و بعضی از اعضاء بدن او زخم شده و امکان بازکردن و تمیز و تطهیر آن وجود ندارد باید مانند وضو جبیره ای ، غسل جبیره ای نماید .
کسی که وظیفه او تیمم است ، اگر در بعضی از جاهای تیمم زخم و یا دمل و شکستگی باشد ، باید به دستور وضو جبیره ای تیمم جبیره ای نماید .
کسی که نمی داند وظیفه اش تیمم است یا وضوء جبیره ای بنابر احتیاط واجب باید هر دو را انجام دهد .
مریضی که آب برای او ضرر ندارد و خودش دسترسی به آب ندارد و کسی نیست که برایش آب بیاورد ( برای غسل یا وضو ) تیمم کفایت می کند .
نماز بدون وضو یا تیمم صحیح نیست و قضا دارد و نماز هیچگاه از انسان ساقط نمی شود ، مگر در حال بیهوشی وکما و عذر شرعی برای زنان
تیمم بدل از غسل و بدل از وضو با هم فرقی ندارد . ( فقط نیت آنها متفاوت است )
چگونگی خواندن نماز :
کسی که نمی تواند نشسته نماز بخواند و نه می تواند به پهلوی راست بخوابد و نه پهلوی چپ به هنگام نماز باید به پشت بخوابد به طوری که کف پای او رو به قبله باشد .
به هنگام سجده اگر دمل یا زخمی تمام پیشانی را گرفته باشد باید به یکی از دو طرف پیشانی سجده کند و اگر ممکن نیست به چانه  و اگر به چانه هم ممکن نیست به جایی از صورت که ممکن است سجده کند .
کسی که هیچ نمی تواند خم شود . برای سجده باید نشیند و با سر اشاره کند و اگر نتواند با چشمها اشاره نماید و در هر دو صورت احتیاط واجب آن است که اگر می تواند بقدری مهر را بلند کند که پیشانی را بر آن بگذارد .

" برگرفته از رساله حضرت امام خمینی ( ره ) "